فیلم آموزش روش کار با قالب های یونیپلکس

کار با این قالب ها شامل 4 مرحله اصلی است

مرحله اول : جاگذاری استیفنر

برای استیفنر فلزی در این مرحله تنها باید استیفنر را در حالت باز قرار دهیم و مکانیزم قفل را با قراردادن در وسط استیفنر فعال کنیم. در صورت استفاده از استیفنر چوبی در هر قالب فقط یک استیفنر مورد نیاز است که در قالب های فوم لس 75 سانتی زیر دسته وسطی جاگذاری شده.

در قالب های 1 متری باید زیر یکی از دو دسته میانی قرار گیرد. در صورتی که در قالب فوم لس 1 متری از دو استیفنر استفاده شود ، معمولا یکی از آن ها شل شده و به راحتی از جای خود خارج می شود و این یعنی عملا کار خاصی انجام نخواهد داد.

مرحله دوم : چیدمان تیرچه و قالب

تیرچه ها باید با فاصله منظم 42 سانتی متر از یکدیگر چیده شوند به طوری که قالب ها با اندکی فشار میان آن ها قرار گیرند. رعایت این نکته باعث می شود که خطر افتادن قالب در حین بتن ریزی و یا آرماتور بندی از بین برود. در ابتدا و انتهای هر ردیف قالب و در محل تلاقی تیرچه و تیر، باید حداقل یک قطعه 10 سانتیمتری یونولیت قرار گیرد تا از فرو رفتن قالب در بتن تیر جلوگیری به عمل آید.در صورت عدم اجرای این نکته و فرو رفتن انتهای قالب در بتن عملیات خارج کردن قالب بسیار سخت تر شده و احتمال آسیب دیدگی قالب در حین خارج کردن زیاد می شود.

برای جانمایی ژوئن یا TIE BEAM باید به این دقت شود که تخته یا قالب زیرین ژوئن عرض حداقل 15 سانتی متر داشته باشد، به گونه ای جانمایی شود که لبه قالب های دو طرف ژوئن حداقل 1.5 تا 2 سانتی متر روی تخته قرار گیرد تا پرت مصالح در هنگام بتن ریزی از این محل رخ ندهد.

لبه بیرونی قالب باید روی قالب تیر قرار بگیرد و قرار گرفتن دسته های قالب روی لبه تیر اشتباه است و باعث می شود قالب پس از بتن ریزی در سقف گیر کند.

نکته نهایی این مرحله این است که با توجه به اینکه این سیستم درست مشابه یونولیت به مش آرماتور حرارتی با ابعاد حدودی 25*25 سانتیمتر نیاز دارد، بنابراین در جهت طول هر ردیف بلوک یک آرماتور در جهت متعامد هر 25 سانتیمتر یک آرماتور از روی قالب ها عبور می کنند.

مرحله سوم : بتن ریزی

نکته اول در این مرحله این است که در هنگام بتن ریزی ابتدا تیرها از بتن پر شوند و سپس به پرکردن سایر اجزا ( ژوئن ، تیرچه و روی قالب) پرداخته شود.

نکته دوم اینکه سعی شود به صورت متقارن (زیگ زاگ) بتن ریزی روی هر قالب انجام شود تا توزیع بار بتن بهتر انجام شود.

نکته سوم اینکه در فاصله زمانی مابین جابه جایی میکسرها، مقداری بتن (در حد چند بیل) از بین میکسرقبلی داخل ژوئن ها ریخته شود. این کار باعث می شود هد رفت بتن و شیره بتن از بین قالب یونیپلکس و قالب ژوئن به حداقل برسد.

مرحله چهارم : خارج کردن قالب ها

بسته به نوع استیفنر (استیفنر چوبی – استیفنر فلزی) مورد استفاد یکی از این دو روش به کار گرفته می شود

استیفنر چوبی : با استفاده از دیلم و با ضربه زدن به کناره استیفنر چوبی آن را از جای خود خارج کنید. ضربه زدن به وسط استیفنر فقط موجوب شکستن آن می شود. در صورتی که اضافه شیره بتن در زیر قالب ها مشاهده شد، ابتدا این بتن اضافه با استفاده از نوک تیز دیلم شکسته شود تا اطراف قالب آزاد باشد.

حال با استفاده از دیلم به محل دسته های قالب ضربه میزنیم تا نشیمن قالب از روی تیرچه آزاد شود. با استفاده از اهرم سه شاخه لبه قالب را آزاد کرده و پایین می آوریم. در آخر با استفاده از سرجک قالب را از جهت مقابل از سقف خارج می کنیم.

استفنر فلزی : ابتدا قفل فلزی را با دیلم باز می کنیم ، سپس با ضربه استیفنر را باز می کنیم، در صورتی که اضافه شیره بتن در زیر قالب ها مشاهده شد، ابتدا این بتن اضافه با استفاده از نوک تیز دیلم شکسته شود تا اطراف قالب آزاد باشد. حال با استفاده از دیلم به محل دسته های قالب ضربه میزنیم تا نشیمن قالب از روی تیرچه آزاد شود. در صورت استفاده از اهرم قلاب دار آن را داخل زنجیر مربوط به سمت آزاد قالب انداخته و با اهرم کردن آن روی تیرچه کناری و با کمک همزمان دیلم قالب را از سقف خارج میکنیم. در سورت استفاده از اهرم سه شاخه به کمک آن لبه قالب را آزاد کرده و پایین می آوریم. در آخر با استفاد از سرجک قالب را از جهت مقابل از سقف خارج می کنیم.