چرا خیلی از سازنده ها بعد از تجربه کوبیاکس و وافل، سراغ لایت فرم می‌روند؟

یک اتفاق تکراری در کارگاه های ساختمانی ایران وجود دارد که کمتر جایی درباره اش صریح صحبت می شود: خیلی از سازنده ها اول سراغ کوبیاکس یا وافل می روند، چون این دو اسم بیشتر شنیده شده و «مدرن تر» به نظر می رسند. اما وقتی پای مهندس محاسب، هزینه واقعی اجرا و زمان بندی پروژه وسط می آید، بخش قابل توجهی از همین سازنده ها برای سقف بعدی پروژه شان به لایت فرم برمی گردند.

این تغییر مسیر تصادفی نیست. کوبیاکس و وافل هر دو سیستم های خوب و اثبات شده ای هستند، اما برای دسته خاصی از پروژه ها طراحی شده اند نه برای هر ساختمان مسکونی معمولی. در این مقاله دقیقاً همان نقطه هایی را بررسی می کنیم که باعث این جابه جایی می شود، بدون اینکه یک سیستم را «بد» و دیگری را «خوب» جا بزنیم.

اگر فرصت خواندن کل مقاله را ندارید، جواب کوتاه این است: کوبیاکس و وافل برای دهانه های بلند و پروژه های بزرگ (پارکینگ طبقاتی، سالن، سوله) بهترین انتخاب اند، اما هزینه اجرای بالاتر، نیاز به نیروی متخصص و معمولاً تغییر نقشه سازه را هم با خودشان می آورند. لایت فرم برای اکثر پروژه های مسکونی و تجاری معمولی که نمی خواهند نقشه و اکیپ اجرایی شان را عوض کنند راهکار ساده تر، سریع تر و از نظر هزینه قابل پیش بینی تری است.

کوبیاکس و وافل چه قولی می دهند و مشکل کجا شروع می شود؟

کوبیاکس و وافل هر دو با یک هدف مشترک وارد بازار شدند: حذف بتن بی فایده از سقف و کاهش وزن مرده سازه. هر دو در این هدف موفق اند، اما راه رسیدن به آن برای هرکدام قیمت متفاوتی دارد.

کوبیاکس از گوی های توخالی ماندگار استفاده می کند که برای همیشه داخل سقف باقی می مانند. این سیستم سوئیسی از حدود سال ۱۳۹۰ وارد بازار ایران شده و امکان اجرای دهانه های تا ۱۸ متر بدون تیر را می دهد؛ به همین دلیل در پروژه های بزرگ با دهانه های باز محبوب است.

وافل از قالب های غیرماندگار استفاده می کند که پس از گیرش بتن از زیر سقف باز می شوند. مقطع T-شکل آن معمولاً سبک تر و اقتصادی تر از مقطع I-شکل کوبیاکس است، اما اجرای آن نیازمند بافتن شبکه تیرچه های متعامد به صورت درجا روی کارگاه است کاری که وقت و مهارت اجرایی مشخصی می طلبد.

مشکل جایی شروع می شود که یک سازنده معمولی، با یک پروژه آپارتمانی متوسط، همین سیستم های طراحی شده برای پروژه های بزرگ را برای سقفی می آورد که اصلاً نیازی به دهانه ۱۸ متری یا نمای معماری خاص ندارد.

لایت فرم چیست و دقیقاً چه فرقی با این دو دارد؟

لایت فرم یک قالب پلیمری چند بار مصرف است که دقیقاً جای بلوک یونولیت را در سیستم تیرچه بلوک معمولی می گیرد، بدون اینکه نقشه سازه یا فاصله تیرچه ها تغییر کند. این تفاوت بنیادی، ریشه اصلی همه مزیت های بعدی آن است.

برخلاف کوبیاکس که بلوک هایش ماندگارند، لایت فرم هم مثل وافل غیرماندگار است: بعد از گیرش بتن، قالب از زیر سقف باز، شسته و برای سقف بعدی استفاده می شود. محصولی که در بازار با نام های قالب یونولس، قالب فوم لس هم شناخته می شود.

نکته کلیدی اینجاست: لایت فرم برخلاف وافل، شبکه تیرچه جدیدی نمی سازد. تیرچه های پیش ساخته همیشگی همان طور که در نقشه سازه هست چیده می شوند، فقط بلوک فومی وسط آن ها با یک قالب پلاستیکی جایگزین می شود. یعنی همان اکیپ کارگری تیرچه بلوک، بدون آموزش اضافه، می تواند آن را اجرا کند.

استفاده از قالب پلیمری به جای یونولیت می تواند یکی از نگرانی های مرتبط با وجود مصالح فومی قابل اشتعال در سقف را کاهش دهد؛(به دلیل اینکه از سقف جدا شده و غیر ماندگار است) مزیتی که وافل و کوبیاکس هم به واسطه بتنی بودن کامل سقف دارند، اما لایت فرم آن را بدون تغییر نقشه به دست می آورد. با این حال ایمنی حریق کل ساختمان به مجموعه ای از مصالح و جزئیات اجرایی وابسته است.

جدول مقایسه فنی سه سیستم

این جدول یک نکته را روشن می کند: کوبیاکس و وافل در معیارهای «دهانه» و در برخی موارد دیگر قوی تر ظاهر می شوند، اما در معیارهای «سادگی اجرا» و «عدم نیاز به تغییر نقشه»، لایت فرم به وضوح جلوتر است.

دلیل اول بازگشت: تغییر نقشه سازه یا نه؟

بزرگ ترین دلیلی که سازنده ها بعد از تجربه کوبیاکس یا وافل به لایت فرم برمی گردند، هزینه پنهان تغییر نقشه سازه است، نه خودِ قالب.

وقتی سیستم سقف از تیرچه بلوک معمولی به کوبیاکس یا وافل تغییر می کند، معمولاً مهندس باید فاصله تیرچه ها، ضخامت دال و جزئیات آرماتوربندی را دوباره طراحی کند. این یعنی زمان اضافه برای بازبینی نقشه، هزینه مهندسی جدید و در برخی شهرها، طی کردن دوباره فرآیند تأیید نقشه در سازمان نظام مهندسی.

برای یک پروژه پنج طبقه معمولی که از قبل نقشه تیرچه بلوک آماده دارد، این چرخه اضافه می تواند هفته ها به زمان بندی پروژه اضافه کند. در بسیاری از پروژه های مشابه، همین تأخیر نه قیمت خود قالب دلیل اصلی است که کارفرما از کوبیاکس یا وافل منصرف می شود.

لایت فرم دقیقاً همین نقطه را حذف می کند. چون فاصله محوری تیرچه ها و ضخامت دال دقیقاً طبق همان نقشه اولیه تیرچه بلوک باقی می ماند، تنها تغییری که لازم است، تطبیق ارتفاع قالب با ضخامت طراحی شده سقف است نه یک بازطراحی کامل.

دلیل دوم: هزینه واقعی اجرا و نیروی متخصص

هزینه واقعی اجرای کوبیاکس و وافل معمولاً بیشتر از چیزی است که در قیمت اولیه قالب دیده می شود، چون هر دو به نیروی کار ماهر و زمان بیشتری نیاز دارند.

در اجرای کوبیاکس، جانمایی دقیق گوی های توخالی، رعایت فاصله استاندارد از میلگرد و کنترل کیفیت قبل از بتن ریزی، کاری تخصصی است که هر اکیپ ساختمانی معمولی از پس آن برنمی آید. در وافل هم بافتن شبکه تیرچه های متعامد به صورت درجا، زمان اجرایی محسوسی به پروژه اضافه می کند.

این یعنی برای هر دو سیستم، یا باید اکیپ متخصص همان تولیدکننده را استخدام کنید، یا اکیپ فعلی تان را آموزش دهید و هر دو گزینه هزینه و زمان به پروژه اضافه می کند که در برآورد اولیه معمولاً دیده نمی شود.

لایت فرم چون فقط جایگزین بلوک یونولیت در روش اجرای همیشگی تیرچه بلوک است، همان اکیپی که سال هاست با آن کار می کنید، بدون آموزش خاص می تواند آن را اجرا کند. این تفاوت، مخصوصاً برای سازنده های کوچک و متوسط که اکیپ ثابت خودشان را دارند، عامل تعیین کننده ای است.

دلیل سوم: سرعت اجرا و زمان تحویل پروژه

سرعت اجرای لایت فرم معمولاً نزدیک به سرعت تیرچه بلوک سنتی است، در حالی که کوبیاکس و وافل هرکدام به دلیل مراحل اجرایی اضافه، زمان بیشتری می گیرند.

در پروژه های چندطبقه که هر روز تأخیر در بستن سقف، هزینه اجاره جک و دستمزد اکیپ را بالا می برد، این اختلاف زمانی به مرور به یک عدد قابل توجه در بودجه پروژه تبدیل می شود. یک سازنده ای که پنج سقف پشت سر هم اجرا می کند، حتی چند روز تأخیر در هر سقف را در طول پروژه به وضوح احساس می کند.

نکته ای که کمتر گفته می شود این است که سرعت اجرا فقط به قالب مربوط نیست، بلکه به «آشنایی اکیپ با روش اجرا» هم برمی گردد. اکیپی که برای اولین بار وافل یا کوبیاکس اجرا می کند، معمولاً در سقف اول کندتر از حد معمول عمل می کند چیزی که در برآورد اولیه هزینه و زمان معمولاً لحاظ نمی شود.

مقایسه هزینه هر متر مربع

هزینه واقعی هر سیستم فقط به قیمت خرید مصالح خلاصه نمی شود، بلکه باید هزینه اجرا، دستمزد تخصصی و در سیستم های چندبارمصرف، تعداد دفعات استفاده مجدد را هم در نظر گرفت.

⚠️ اعداد زیر برآوردی و بر اساس گزارش های بازار در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ هستند و به شدت به قیمت روز بتن، میلگرد و مواد پلیمری وابسته اند؛ برای قیمت دقیق پروژه خودتان حتماً استعلام لحظه ای بگیرید.

مقایسه درست بین این سه، «قیمت یک واحد» نیست، بلکه «هزینه کل پروژه تا تحویل سقف آخر» است. برای پروژه ای که چند سقف پشت سر هم اجرا می کند، سیستم چند بار مصرف مثل لایت فرم یا وافل معمولاً در بلندمدت ارزان تر تمام می شود؛ برای پروژه تک سقفی کوچک، محاسبه می تواند نتیجه متفاوتی بدهد.

یک سناریوی واقعی: اگر یک ساختمان ۵ طبقه داشته باشیم چه اتفاقی می افتد؟

برای اینکه تفاوت این سه سیستم فقط روی کاغذ باقی نماند، یک پروژه فرضی را در نظر بگیریم. فرض کنید یک ساختمان مسکونی ۵ طبقه داریم که هر طبقه حدود ۳۰۰ مترمربع سقف دارد؛ یعنی در مجموع حدود ۱۵۰۰ مترمربع سقف باید اجرا شود. دهانه های پروژه معمولی هستند و ساختمان هم به دهانه های بسیار بلند بدون ستون میانی یا نمای خاص سقف نیاز ندارد.

در این شرایط، سوال اصلی دیگر این نیست که «کوبیاکس مدرن تر است یا وافل؟» بلکه باید پرسید: کدام سیستم با نقشه موجود، اکیپ اجرایی، تعداد سقف ها و برنامه زمانی پروژه هماهنگ تر است؟

سناریوی اول: اجرای سقف با کوبیاکس

اگر در چنین پروژه ای سیستم کوبیاکس انتخاب شود، معمولا موضوع فقط خرید گوی های توخالی نیست. سیستم سازه ای باید متناسب با روش انتخاب شده طراحی و جزئیات اجرایی آن مشخص شود. جانمایی المان های توخالی، آرماتورگذاری، کنترل فاصله ها و هماهنگی بین نقشه سازه و اجرای کارگاه نیز اهمیت پیدا می کند.

در پروژه ای که از ابتدا برای کوبیاکس طراحی شده، این مراحل لزوما یک مشکل محسوب نمی شوند. اتفاقا اگر پروژه دهانه های بلند داشته باشد یا کاهش تعداد ستون ها یک هدف معماری و سازه ای باشد، مزایای این سیستم می تواند ارزش این پیچیدگی را داشته باشد.

اما در مثال ما فرض کنید نقشه اولیه ساختمان بر مبنای سیستم تیرچه بلوک معمولی تهیه شده و دهانه ها نیز در محدوده معمول ساختمان های مسکونی قرار دارند. در این حالت، تغییر سیستم می تواند به معنی ورود دوباره مهندس محاسب، بررسی جزئیات سازه و هماهنگی های اجرایی جدید باشد؛ بنابراین باید هزینه و زمان این تغییر را نیز در تصمیم نهایی وارد کرد.

سناریوی دوم: اجرای سقف وافل

در همین پروژه، وافل هم می تواند یک گزینه فنی قابل بررسی باشد؛ اما ماهیت اجرای آن با تیرچه بلوک متفاوت است.

در سقف وافل، قالب ها در شبکه مشخصی قرار می گیرند و آرماتورگذاری و اجرای شبکه تیرچه های متعامد باید مطابق نقشه سازه انجام شود. پس از بتن ریزی و رسیدن بتن به شرایط لازم، قالب های غیرماندگار باز می شوند و برای اجرای سقف های بعدی قابل استفاده هستند.

اگر پروژه ما به دهانه های بزرگ، فضای بدون ستون یا نمای زیر سقف مشبک نیاز داشت، این پیچیدگی می توانست کاملا منطقی باشد. اما در یک ساختمان مسکونی معمولی، سازنده باید ببیند آیا مزایای این سیستم واقعا هزینه و نیروی اجرایی اضافه آن را توجیه می کند یا خیر.

نکته مهم اینجاست که استفاده از قالب چندبارمصرف به تنهایی به معنی ارزان تر بودن کل پروژه نیست. دستمزد اکیپ، زمان نصب و بازکردن قالب، تجهیزات نگهداری و جابه جایی و جزئیات اجرایی هم باید در محاسبه وارد شوند.

سناریوی سوم: اجرای لایت فرم

حالا همان پروژه را با لایت فرم در نظر بگیریم.

در این سناریو، فرض بر این است که لایت فرم به عنوان جایگزین پرکننده یونولیتی در سیستم تیرچه بلوک مورد استفاده قرار می گیرد و ابعاد قالب با نقشه سازه پروژه تطبیق داده شده است.

در نتیجه، سازنده به جای تغییر کامل روش اجرای سقف، همان روند آشنای اجرای تیرچه بلوک را حفظ می کند؛ با این تفاوت که به جای یونولیت، از قالب پلیمری چندبارمصرف استفاده می شود.

این موضوع برای پروژه ای با ۵ طبقه و چندین سقف پشت سر هم اهمیت بیشتری پیدا می کند. قالب خریداری شده بعد از اجرای یک سقف از بتن جدا شده و پس از آماده سازی، برای سقف بعدی مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین هزینه اولیه خرید قالب را نباید با قیمت یک بار مصرف یونولیت مقایسه کرد؛ بلکه باید هزینه آن را در تعداد دفعات استفاده تقسیم کرد.

حالا تفاوت واقعی کجاست؟

فرض کنید یک سیستم چندبارمصرف در پروژه ۱۵۰۰ مترمربعی چندین بار گردش داشته باشد. در این حالت، هزینه اولیه خرید قالب به مرور بین سقف های مختلف تقسیم می شود. در مقابل، در سیستم هایی که بخشی از مصالح یا تجهیزات برای هر پروژه یا هر سقف هزینه جداگانه ایجاد می کنند، باید هزینه تکرارشونده نیز در محاسبه لحاظ شود.

از طرف دیگر، اگر یک سیستم به اکیپ تخصصی تر، آموزش نیروها یا مراحل اجرایی بیشتری نیاز داشته باشد، هزینه نیروی انسانی و زمان نیز باید وارد محاسبه شود.

بنابراین برای چنین پروژه ای، مقایسه درست به شکل زیر است:

نتیجه این سناریو چیست؟

این مثال یک نکته مهم را نشان می دهد: ارزان ترین سیستم روی کاغذ لزوما ارزان ترین سیستم در پایان پروژه نیست.

اگر پروژه به دهانه های بسیار بلند نیاز داشته باشد، هزینه و پیچیدگی بیشتر کوبیاکس یا وافل ممکن است کاملا توجیه پذیر باشد. اما اگر ساختمان یک پروژه مسکونی معمولی با چند سقف متوالی باشد و هدف اصلی سازنده کاهش وزن یونولیت، استفاده مجدد از پرکننده و حفظ روند آشنای اجرای تیرچه بلوک باشد، لایت فرم می تواند گزینه منطقی تری باشد.

به زبان ساده، انتخاب سیستم سقف باید بر اساس «نیاز پروژه» انجام شود، نه صرفا قیمت یک قالب یا اسم یک تکنولوژی.

توجه: اعداد و مشخصات این سناریو برای مقایسه روش ها و درک منطق اقتصادی پروژه در نظر گرفته شده اند و جایگزین محاسبات سازه، متره و برآورد واقعی پروژه نیستند. برای انتخاب نهایی سیستم سقف، نقشه سازه، دهانه ها، بارگذاری، جزئیات اجرایی و شرایط واقعی کارگاه باید بررسی شود.

جایی که کوبیاکس و وافل هنوز برنده اند

کوبیاکس و وافل در پروژه هایی با دهانه بلند و بدون ستون میانی مثل پارکینگ طبقاتی، سالن اجتماعات یا سوله صنعتی انتخاب بهتری نسبت به لایت فرم هستند.

لایت فرم برای دهانه های معمول مسکونی و تجاری طراحی شده و جایگزین مستقیم بلوک در سیستم تیرچه بلوک است؛ به همین دلیل برای دهانه های بسیار بلند که اصلاً به تیرچه پیش ساخته متکی نیستند، گزینه مناسبی نیست.

کوبیاکس به خاطر لایه هوای داخل گوی های توخالی، معمولاً عایق صوتی و حرارتی بهتری نسبت به سیستم های دیگر ارائه می دهد نکته ای که برای ساختمان های تجاری یا اداری با الزامات آکوستیک خاص می تواند تعیین کننده باشد.

وافل هم برای پروژه هایی که نمای زیر سقف بتنی و اکسپوز اهمیت معماری دارد (مثل ویلاهای مدرن یا فضاهای صنعتی-چیک) هنوز انتخاب اول بسیاری از معماران است، چون بعد از باز کردن قالب، نمای مشبک و بدون نیاز به سقف کاذب به جا می ماند.

صادقانه بگوییم: اگر پروژه شما دقیقاً یکی از این سه ویژگی را دارد، تعویض به لایت فرم لزوماً بهترین تصمیم نیست.

خرید یا اجاره؟ کدام برای پروژه شما منطقی تر است

برای پروژه های کوچک تر از ۴ طبقه، اجاره لایت فرم معمولاً از خرید کامل قالب و همچنین از خرید یک بارمصرف یونولیت به صرفه تر است، چون هزینه سرمایه ای اولیه را حذف می کند.

در سیستم های کوبیاکس و وافل معمولاً گزینه اجاره به این شکل رایج نیست، چون یا مصالح مصرفی هستند (کوبیاکس) یا اجرای آن ها به شدت به تیم فنی تولیدکننده وابسته است. این یعنی برای پروژه کوچک با بودجه محدود، لایت فرم انعطاف مالی بیشتری می دهد.

برای پروژه های بزرگ تر با چند بلوک یا چند فاز اجرایی، خرید قالب لایت فرم و گردش آن بین سقف های مختلف پروژه، هم از نظر هزینه و هم از نظر برنامه ریزی زمانی منطقی تر است تصمیمی که پیمانکاران با چند کارگاه همزمان معمولاً از همان ابتدا به آن می رسند.

اشتباهی که خیلی از سازنده ها در انتخاب سیستم سقف می کنند

رایج ترین اشتباه در انتخاب سیستم سقف، انتخاب بر اساس «محبوبیت اسم» به جای «نیاز واقعی پروژه» است.

در بسیاری از پروژه های مشابه، سازنده صرفاً چون اسم کوبیاکس یا وافل را در پروژه های دیگر شنیده، همان را برای پروژه خودش هم انتخاب می کند بدون اینکه بپرسد آیا اصلاً دهانه پروژه اش به این سیستم ها نیاز دارد یا نه. نتیجه معمول این تصمیم، هزینه مهندسی و زمان اضافه ای است که هیچ ارزش فنی متناسبی به پروژه برنمی گرداند.

سوالی که پیش از انتخاب باید از خودتان بپرسید ساده است: آیا این پروژه واقعاً به دهانه بلند بدون ستون نیاز دارد؟ اگر جواب منفی است، احتمالاً بخش بزرگی از هزینه و زمان اضافه کوبیاکس یا وافل، بازگشتی در کیفیت نهایی سقف شما نخواهد داشت.

جمع بندی: کدام سیستم را انتخاب کنید؟

اگر پروژه شما دهانه بلند، نمای معماری اکسپوز خاص یا الزامات آکوستیک ویژه دارد، کوبیاکس یا وافل همچنان انتخاب درستی هستند و ارزش هزینه و زمان اضافه را دارند.

اگر پروژه شما یک ساختمان مسکونی یا تجاری با دهانه معمول است و اولویت تان حذف ریسک آتش سوزی یونولیت بدون تغییر نقشه، بدون اکیپ تخصصی جدید و با زمان بندی قابل پیش بینی است، لایت فرم دقیقاً برای همین سناریو طراحی شده  و همین دلیلی است که خیلی از سازنده ها بعد از یک بار تجربه کوبیاکس یا وافل، برای سقف بعدی شان به آن برمی گردند.

سوالات متداول

لایت فرم بهتر است یا وافل؟ اگر می خواهید بدون تغییر نقشه سازه فقط یونولیت را حذف کنید، لایت فرم انتخاب ساده تری است. اگر دنبال حذف تیرچه پیش ساخته و نمای بتنی مشبک هستید، وافل گزینه بهتری است.

تفاوت سقف وافل و کوبیاکس چیست؟ وافل از قالب های غیرماندگار با مقطع T-شکل استفاده می کند و معمولاً سبک تر و اقتصادی تر است. کوبیاکس از گوی های توخالی ماندگار با مقطع I-شکل استفاده می کند و برای دهانه های بلندتر مناسب تر است.

قیمت کوبیاکس چقدر است؟ بر اساس گزارش های بازار، هر متر مربع سقف کوبیاکس حدود ۱.۵ تا ۲.۵ میلیون تومان (شامل بتن، میلگرد و گوی ها) برآورد می شود؛ قیمت دقیق به شهر و مشخصات پروژه بستگی دارد.

آیا لایت فرم نیاز به تغییر نقشه سازه دارد؟ در پروژه هایی که لایت فرم به عنوان جایگزین پرکننده یونولیتی در همان سیستم تیرچه بلوک طراحی شده استفاده می شود، معمولا نیازی به تغییر اساسی در سیستم سازه ای وجود ندارد؛ با این حال ابعاد قالب، ارتفاع سقف و جزئیات اجرایی باید با نقشه سازه و نظر مهندس محاسب پروژه تطبیق داده شود.

کدام سقف برای دهانه بلند مناسب تر است؟ برای دهانه های بلند بدون ستون میانی (پارکینگ، سالن، سوله)، کوبیاکس و وافل دوطرفه معمولاً انتخاب بهتری نسبت به لایت فرم هستند.

آیا لایت فرم را می توان اجاره کرد؟ بله، برای پروژه های زیر ۴ طبقه گزینه اجاره معمولاً موجود است و می تواند هزینه سرمایه ای اولیه را نسبت به خرید کامل یا استفاده از یونولیت کاهش دهد.

لایت فرم چند بار قابل استفاده مجدد است؟ با نگهداری صحیح، لایت فرم معمولاً تا حدود ۳۰ نوبت بتن ریزی قابل استفاده مجدد است؛ عدد دقیق به کیفیت مواد اولیه و شرایط نگهداری در کارگاه بستگی دارد.

آیا یونولیت در سقف ممنوع شده است؟ ممنوعیت مطلق کشوری اعلام نشده، اما ضوابط حریق مبحث سوم مقررات ملی ساختمان محدودیت های جدی برای مصالح پلیمری قابل اشتعال در سقف در نظر گرفته است.

نتیجه گیری نهایی

کوبیاکس، وافل و لایت فرم هر سه راه حل های معتبری برای حذف بتن اضافه از سقف هستند، اما هرکدام برای یک نوع پروژه ساخته شده اند. تجربه نشان می دهد وقتی پروژه دهانه بلند یا نیاز معماری خاص ندارد، هزینه و زمان اضافه کوبیاکس و وافل معمولاً چیزی به کیفیت نهایی سقف اضافه نمی کند  و همین جاست که لایت فرم، با سادگی اجرا و بدون نیاز به تغییر نقشه، دوباره انتخاب اول سازنده می شود.